باسمهتعالی « به کجا فرار کنیم؟ »محمد بارونی در کتاب پربرکت قرآن که جداکننده حق از باطل است، پروردگار مهربان در سوره ذاریات آیه 50 برای هشدار به بندگان خود میفرماید: فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ، پس بهسوی خدا بگریزید. واژه فرار به معنای گریختن، گریز، جستن، گریختن از پیش دشمن، عقبنشینی، دور شدن ناگهانی و با سرعت زیاد از موضع خطر، تن ندادن و تسلیم نشدن در برابر کاری و یا وضعیتی معنی کردهاند. تعبیر به فرار در آیه «فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ»، تعبیر جالب و لطیفی است، چرا که معمولاً فرار در جایی گفته میشود که انسان از یک سو با موجود یا حادثه وحشتناکی روبرو میشود و از سوی دیگر پناهگاهی در نقطهای سراغ دارد، لذا با سرعت تمام از محل حادثه دور میشود و به نقطه امنوامان روی میآورد. ازآنجاکه انسان در میان مخلوقات الهی احتیاجاتش بیشتر و ضعفش در برابر تکالیف سنگین نیز زیادتر است (خُلِقَ الْإِنْسانُ ضَعِيفاً – نساء -28) و روزانه در برابر دهها و صدها مسئله مادی و غیرمادی و در میان تمایلات حق و باطل که از طرف خودش یا دیگران بر او عرضه میشود، به پناهگاه و پایگاهی محکم و مستحکم نیازمند است، باید بهسوی خدا فرار کرد و خود را به پناهگاه امن او سپرد. آری! باید فرار کرد، فرار از ظلمات بهسوی نور، فرار از جهل و نادانی به علم و آگاهی، فرار از وحشتها و دلهرهها به امنیت و دلآرامیها. باید فرار کرد، فرار از خرافات به حقیقتها، فرار از تفرقه و جداییها به وحدت و همدلیها، فرار از شرک و بتپرستی به توحید و خداپرستی. باید فرار کرد، فرار از گناه و ناسپاسی به تقوا و پرهیزکاری، فرار از کفر خود و پذیرش توحید خدای متعالی، فرار از عذاب و عقاب

به نام خدا «امامت،  شرط تکمیل رسالت است.»      محمد بارونی   امروز پنجشنبه است. هجدهم ذیحجه سال دهم هجری. هشت روز است که از «عید بزرگ قربان» میگذرد. چند روزی است که پیامبر اسلام (ص) آخرین سفر معنوی حج را تمام کرده است و عازم مدینه است. هوا بسیار گرم است. از دور بیابان خشک و سوزان «غدیر خم» خودنمایی میکند. این جا چهار راهی است که کاروانها را از هم جدا میکند. عدهای به وی یمن، گروهی به عراق، تعدادی به سرزمین مصر و گروهی هم با پیامبر عزیز اسلام (ص) عازم مدینهاند. گویا دستوری از سوی خدا بزرگ بر پیامبر عزیز (ص) نازل شده است که میگوید: ای پیامبر (یا أَیُّهَا الرَّسُولل) آنچه از طرف خدا بر تو نازل شده است به اطلاع مردم برسان (بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ) که اگر این کار را انجام ندهی، رسالت خدا را ناتمام گذاشتهای! (وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ). اما انگار پیامبر (ص) برای ابلاغ این پیام الهی دغدغهای دارد و نگران موضوعی است. ولی خدای مهربان او را دلداری میدهد و میفرماید: ترس و وحشتی نداشته باش، من تو را از خطرات نگاه خواهم داشت . (وَ اللّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ) اینجا سرزمین غدیر خم است و الان وقت اذان ظهر نزدیک است. پیامبر (ص) به حاجیان دستور میدهد که همه توقف کنند. آنان که جلودار کاروان هستند برمی گردند و منتظر میمانند، تا عقب افتادگان نیز به کاروان بزرگ حجاج بپیوندند. مؤذن با صدای رسا و با بانگ زیبای «اللهاکبر» مردم را به نماز جماعت دعوت میکند. در این صحرا نه سایبانی وجود دارد و نه گیاه و درختی  و بادی هم نمی

باسمهتعالیآفتاب ِکعبه  آفتاب از قدح کعبه، تجلی کرده استجانِ عشّاق، از این جام شکوفا کرده است  جبرئیل، شهپرِ پرواز کند فرشِ زمینعلیِ عرش نشین، چهره هویدا کرده است اسدالله است که غالب شده بر کَون و مکانکعبه از ماه رُخش، نور تمنّا کرده است صورتش جلوةِ حق باد، وَ چشمِ احمد«وَاندران آینه، صد گونه تماشا» کرده است «گفتم این جامِ جهانبین، به تو کی داد حکیم»گفت: روزی که جهان غرقِ معمّا کرده است نقطةِ باء به «بسمالله» علیِ اَعلی استخیلِ آیات، به مهر علی، لب واکرده است وَلیُ الله است علی، واسطةِ غیب وشهودرازِ این«هست» به یک منظره معنا کرده است عَلَمِ «نصرُمِنَ الله» به بازو داردفتحِ «سینا» به حولِ یدِ بیضا کرده است نقشِ نقاشِ ازل، داده به گلگشتِ وجودبرسَریرِ مَلَک و مُلک، سُویدا کرده است بر جهان، نسبتِ معقول به محسوس علی استخلق، با حکمت دین، عارف و بینا کرده است عالم و عادل و زاهد، علیِ َاعلمِ دینذوالفقارِ سخنش، فتحِ مُبینا کرده است گفت: شمشیر بیا، «فُزتُ وَ رَبَّ الْکَعبه»فانی در «حق» شده و پشت به دنیا کرده است دهةِ امامت و ولایت مبارکباد.محمدحسین برزویی

باسمه تعالی « قربان یعنی نهایت تسلیم و رضایت از فرمان » محمد بارونیحضرت ابراهیم (ع) بعد از انجام رسالت خویش در بابِل، از آنجا هجرت میکند و نخستین تقاضایش از پروردگار این است که فرزند صالحى به او عطا فرماید. (رَبِّ هَبْ لِی مِنَ الصَّالِحِینَ) و خداوند هم او را به نوجوانى بردبار بشارت میدهد. (فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلامٍ حَلِیمٍ) سـرانجام فرزند ابراهیم (ع) طبق بشارت الهى متولد میشود و قلب پدر که سالها در انتظار فرزندى صالح چشم به راه بوده است، روشن میگردد. فرزند دوران طفولیت را پشت سر میگذارد تا به سن نوجوانى میرسد. (فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ) یـعـنـى بـه مرحلهای کـه میتواند در مسائل مختلف زندگى، همراه پدر تلاش و کوشش کند و او را یارى نماید. هنگامی که اسماعیل ۱۳ساله میشود، حضرت ابراهیم (ع) خـواب شگفتانگیزی میبیند. در خواب میبیند که از سوى خداوند به او دستور داده میشود تا یگانه فرزندش را با دست خودش قربانى کند. ابراهیم وحشتزده از خواب بیدار میشود و میداند که خواب پیامبران واقعیت دارد و از وسوسههای شیطانى بهدور است، اما بااینحال برای تأکید بر لزوم این امر و فوریت آن، دو شب دیگر همان خواب برایش تکرار میشود.  میگویند نخستینبار شب هشتم ذیالحجه این خواب را میبیند و در شبهای عرفه و شب عید قربان خواب تکرار میگردد، لذا براى او کمترین شکى باقى نمیماند که این فرمان قطعى خدا است. ابـراهیم (ع) که بارها از کوره داغ امتحان الهى سرافراز بیرونآمده بود، این بار نیز باید دل بـه دریـا میزد و سر بر فرمان حق میگذاشت و فرزندى را که یکعمر در انتظارش بوده و اکنون نوجوانى برومند شده بود، با دست خود سر بِبُرد! ولى بـایـد قـبل از ه

باسمه تعالی «در محضر امام محمد باقر (ع)» هر مؤمنی از نمازش محافظت نماید، و آن را در وقتش بجا آورد، از انسانهای غافل شمرده نمیشود. صبر بر دو گونه است: صبر بر بلا که نیکو و زیباست و صبر در پرهیز نمودن از حرامهای الهی است.  سخن طیّب و پاکیزه را از هر که گفت بگیرید، اگرچه او خود بدان عمل نکرد.  کسی که در جایگاههای بدنام قدم بگذارد، متهم خواهد شد. هرکه خوشنیت باشد روزیاش افزایش مییابد.  با هوای نفسانی خود مبارزه کن همان گونه که با دشمنت مبارزه میکنی.  نزدیکترین و سریعترین طاعت در ثواب، پیوند با خویشان است. یکی از محبوبترین بندگان خدا در نزد خداوند کسی است که نیکوکار و بسیار توبهکننده باشد.  غیبت آن است که دربارة برادرت چیزی را بگویی که خداوند بر او پوشیده و مستور داشته است.  چه نیکوست، نیکیها بعد از بدیها و چه زشت است بدیها پس از نیکیها.  در کار خود {فقط} با کسانی مشورت کن که از خدا میترسند.  هر چیز قفلی دارد و قفل ایمان مدارا کردن و نرمی است. لبخند آدمی به روی برادر دینیاش، حسنه است. باتقواترین مردم، کسی است که در آنچه به نفع یا ضرر اوست، حق را بگویید.   کاملترین مردم از لحاظ ایمان، خوشخلقترین آنهاست.  نومیدی و چشم نداشتن به دست مردم، عزت دینی مؤمن است.  هیچکس تا زبانش را نگه ندارد از گناهان در امان نیست.  هرکس به خدا توکل کند، مغلوب نشود و هرکس به خدا توسل جوید، شکست نخورد. اللهم عجل لولیک الفرج- صلوات

باسمه تعالیمدیران محترم، معاونان و مربیان ارجمند امور پرورشیسلام علیکم،در نظراست برای برنامه ریزی و ثبت فعالیت های آموزشگاهی – از شهریور ۱۴۰۱  تا مرداد ۱۴۰۲ – دفتری با عنوان« ماه نگار و روزنوشت »تهیه شود و اینک نسخه آزمایشی آن آماده شده است و انشاءالله به صورت دفتر سیمی و یا کتاب چاپ و در اختیار متقاضیان قرار داده خواهد شد.اینک نمونه هایی از صفحات تقدیم شما می شود، خواهشمند با صبر و حوصله آن را مورد بررسی قرار دهید و نظرات ارزشمندتان را اعلام نمایید، تا در صورت لزوم در چاپ نهایی اعمال گردد.از همفکری و همکاری شما سپاسگزاری می شود. محمد بارونیبرای دیدن فایل اینجا کلیک کنید

باسمهتعالی « نقش قلم در حيات انسانها » از مهمترین رويدادهاى زندگى بشر پيدايش خط، و راهافتادن قلم بر صفحه كاغذها يا سنگها بود، و همان بود كه دوران تاريخ را از ماقبل از تاريخ جدا كرد . گردش نيش قلم بر صفحه كاغذ، سرنوشت بشر را رقم مى زند، لذا پيروزى و شكست جوامع انسانى به نوك قلم ها بسته است. قلم حافظ علوم و دانشها، پاسدار افكار انديشمندان، حلقه اتصال فكرى علما، و پل ارتباطى گذشته و آينده بشر است، و حتى ارتباط آسمان و زمين نيز از طريق لوح و قلم حاصل شده است!  قلم، انسانهایی را كه جدا از هم از نظر زمان و مكان، زندگى مى كنند پيوند مى دهد، گوئى همه متفكران بشر را در تمام طول تاريخ، و در تمام صفحه روى زمين در يك كتابخانه بزرگ جمع مى بينى!  قلم رازدار بشر، و خزانه دار علوم، و جمعآوریکننده تجربيات قرون و اعصار است، و اگر قرآن به آن سوگند ياد مى كند به همين دليل است زيرا هميشه سوگند به يك امر بسيار عظيم و پرارزش ياد مى شود. و البته قلم وسيله اى است براى - وَ مَا يَسطرُونَ - و نوشته ها كه قرآن به هر دو سوگند ياد كرده است، هم به ابزار و هم به محصول ابزار. در بعضى از روايات آمده است كه نخستين چيزى را كه خدا آفريد قلم بود.پيشوايان اسلام در احاديث متعددى به ياران خود تأکید مى كردند كه به حافظه خود قناعت نكنند، و احاديث اسلامى و علوم الهى را به رشته تحرير درآورند، و براى آيندگان به يادگار بگذارند.  بعضى از دانشمندان گفته اند: بيان دو گونه است: 1- بيان زبان2- بيان قلمبيان زبان باگذشت زمان كهنه مى شود و از بين مى رود، ولى بيان قلمها تا ابد باقى است!  پيغمبر اسلام (ص ) در سخن بسيار پرمعنایی میفرماید: سه صدا است كه حجا

باسمهتعالی  پیوند (زهرا) با (علی) زیباتر از شمس و قمر، بانوی هستی عطر حضور مستمر، بانوی هستی  محبوبة٫ حق، دختر پیغمبر مهر دردانة «خیرالبشر» بانوی هستی  مهتاب٫ شبهای نیاز و راز احمد این «لیله القدر» پدر بانوی هستی  آغوش احمد از نفسهایت معطر یاس سپید و عطر تر، بانوی هستی  دلداده در عشق٫ امیر رادمردان مرضیة با عزّ و فرّ بانوی هستی  پیوند زهرا با علی در عرش٫ گلها بر عرشیان، جشن ظفر بانوی هستی  در کلبة تار علی، ماه درخشان انسیة والاگهر، بانوی هستی  یار علی با اشک٫ مظلومی که تنهاست صدیقة صبر و قدر، بانوی هستی  نور نمازش، سینة شب میشکافد  معصومه، زهرای سحر، بانوی هستی  او مادر گلهای سبز و سرخ دین است « خیر کثیر» پرثمر، بانوی هستی  محبوب قلب مرتضی در شادی و غم روشنتر از شمس و قمر، بانوی هستی  سالروز ازدواج حضرت علی (ع) و فاطمه (س) و روز ازدواج مبارکباد. محمدحسین برزویی از کازرون

باسمه تعالی « مصطفی چمران یکی از موفقترین افراد تاریخ ایران » شهید چمران از قلب بیروت سوخته و خراب تا قلههای بلند کوههای جبل عامل و در مرزهای فلسطین اشغال شده از خود قهرمانی های فراوانی به یادگار گذاشته و همیشه در قلب محرومین و مستضعفین شیعه جای گرفته است. مصطفی چمران در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۱۱ در تهران، خیابان پانزده خرداد، بازار آهنگرها، سر پولک متولد شد. حاج حسن چمران، پدر بزرگوار شهید چمران در روستایی نزدیک ساوه زندگی میکرد و وقتی که دید در آن جانمیتواند درآمد خوبی داشته باشد به تهران آمد تا زندگی بهتری را برای فرزندانش بسازد. شهید چمران تحصیلات خویش را در مدرسه انتصاریه، نزدیک پامنار، شروع کرد و در دارالفنون و دبیرستان البرز دوران متوسطه را گذراند؛ با وارد شدن شهید مصطفی چمران به آن مدرسه، او توانست پایه ریاضیات خود را خیلی قوی کند. در طی همان دوره دبیرستان تصمیم گرفت که وارد یکی از شاخههای رشته ریاضی شود. تلاشهای شبانه روزی و پشتکار و اراده زیاد، سبب شد که وی کنکور خودش را به برترین نحوه بدهد و بتواند رتبه ۱۵ کنکور سراسری را به دست آورد و در رشته مهندسی الکترومکانیک در دانشکده فنی تهران شروع به تحصیل کند و در سال ۱۳۳۶ در رشته الکترومکانیک فارغ التحصیل شد و یکسال به تدریس در دانشکده فنی پرداخت. کار شهید چمران به حدی خوب بود که مورد توجه غربی ها قرار گرفت و از سوی دانشگاه تگزاس ایاند ام به او نامهای فرستاده شد که در آن دانشگاه قبول شده و دولت وی را بورسیه میکند. شهید مصطفی چمران اصلاً دوست نداشت که به آمریکا برود ولی از طرفی دیگر میخواست به هدف اصلی خود برسد، درنهایت او دانشگاه رفتن را انتخاب کرد، به دلیل آنکه با هدفش مر

باسمه تعالی 

باسمه تعالی « اوقات فراغت در نگاه قرآن و احادیث »  از مهمترین سرمایههایی که خدای متعال به آدمیان عطا کرده، عمر انسان است. اگر انسان از این فرصت بهخوبی استفاده کند، میتواند به هدف آفرینش خود که همانا رسیدن به فلاح و رستگاری است دست یابد. در گذران زندگی فرصتهایی پیش میآید که افراد اوقات خود را به دور از وظایف اصلی میگذراند که به آن اوقات فراغت میگویند. به عبارتی اوقات فراغت مدت زمانی است که پس از انجام کار موظف روزانه، باقیمانده است و انسان فرصت دارد که با میل و رغبت خود فعالیت خاصی را انتخاب کند و انجام دهد. بر اساس دستور قرآن در سوره انشراح مؤمن باید پس از فارغ شدن از کار روزانه، به کار دیگری بپردازد (فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ) ، هرگز بیکار نماند، تلاش و کوشش را کنار نگذارد و پایان کار مهمی را، کار دیگری  قرار بدهد و در تمام این حالات به خدای یکتا تکیه کند و بهسوی او توجه نماید (وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ) در روایات بسیاری ائمه معصومین (ع) در این خصوص مطالب  بسیار زیبایی بیان کردهاند. امام سجاد(ع) در مناجاتی که با خدای خود دارد، میفرمایند:" خداوندا! اگر برای ما فراغتی از کارهای دنیا مقدور فرمودهای، پس آن را فرصتی همراه با سلامتی قرار بده که در آن رنجی حاصل نشود و ملالتی به وجود نیاید، تا این که فرشتگانی که به نیت ثبت گناهان ما مأمورند با صحیفهای خالی از گناه از پیش ما بروند و فرشتگان مأمور به نیکیها، خوشحال از اعمالی که از ما نوشتهاند از نزد ما برگردند . (صحیفه سجادیه – دعای 11)  امام علی (ع) نیز در باره استفاده از اوقات فراغت میفرمایند: فرصتهایی پیشآمده را صید کنید که اگر از دست بروند، دیگر آنها